Net voordat de herfst begint, krijg ik vanuit Oostenrijk de vraag om de mountainbiketrails rondom Ischgl te bezoeken en vast te leggen. Deze regio, die grenst aan Zwitserland, had ik nog niet op mijn radar. En mijn agenda is gelukkig nog leeg, dus drie weken later sta ik onderaan een berg die er witter uitziet dan ik gewend ben tijdens een mountainbiketrip.
In de korte aanloop naar deze reis gebeurt er veel, want Oostenrijk krijgt te kampen met noodweer en vooral in het oosten zorgt het water voor veel overlast. Reizen met de trein is hierdoor niet mogelijk in dat gedeelte van het land. Ischgl blijft gespaard, maar het bereiken van deze prachtige plek is logistiek iets lastiger dan normaal. Een week voor vertrek zie ik op de sociale media van het gebied, dat de winter zich al even heeft laten zien en dat er nu zo’n dertig centimeter sneeuw ligt. Prachtig natuurlijk, maar voor een mountainbiketrip niet ideaal. Gelukkig zien de vooruitzichten er zonnig en warm uit, dus geen zorgen. ‘It maybe a little wet and muddy’, aldus mijn optimistische gids Patrick. ‘Lass uns gehen!’
Met maar twee overnachtingen en drie plekken die we moeten bezoeken, is er weinig ruimte om te acclimatiseren. Een half uur na aankomst zit ik al op de fiets, wat gelukkig een e-bike is, want na een reis van twaalf uur is mijn energie- niveau wel aan de lage kant.
SILVA TRAILS
Vanuit Ischgl rijden we in westelijke richting naar Galtür, waar we de gloednieuwe ‘Silva Trails’ gaan rijden. Om daar te komen weet mijn gids een avontuurlijke route die deels over een uphill trail gaat. Deze flinke opwarmer met de naam ‘Friedrichshafener Uphill’ wordt ook gebruikt in wedstrijden en is op sommige stukken zelfs met een e-bike niet te doen. Dat wordt lopen…
Maar, ‘what goes up, must come down’, dus het laatste stuk kunnen we genieten van een mooie natuurlijke afdaling door een prachtig bos. De vele watervallen kan ik helaas weinig aandacht geven, want ik moet me concentreren op het pad met wortels en stenen voor me. Ik ben vergeten dat ik moe was en knal met een glimlach naar beneden. In de lift vertelt mijn gids dat we de Alpkögel trail gaan rijden die in 2024 geopend is.
Een bijna zeven kilometer lange flowtrail die prima geschikt is voor beginnende mountainbikers. We besluiten de trail eerst een keer helemaal te rijden en dan de laatste lift omhoog te pakken om nog wat foto’s te schieten. Ik geniet van de heerlijke flow en kombochten. De berg kent een aantal stukken met een kwetsbare ondergrond, deze worden overbrugd (pun intended) door houten northshores. Sneller dan ik had verwacht staan we weer beneden.
Mijn gids legt uit dat deze trails pas fase één zijn van een groter project. De komende twee zomers verwachten ze dat er nog zeker tien trails/lijnen bijgebouwd gaan worden. Op de ‘trailmap’ van het gebied zie ik staan dat dit varieert van kleine aftakkingen van een route, zoals een zwarte lijn van vijftig meter lang, tot aan volwaardige trails top naar dal. Dat ze hier flink aan het investeren zijn in mountainbiken, dat is in ieder geval duidelijk!
Lees alles over deze Bikespot in de huidige editie #226 van Mountain Bike Plus, vanaf nu verkrijgbaar in de winkel of bestel deze editie via deze link en het magazine wordt naar je opgestuurd.
