Vlamingen: ‘Onze trails zijn alleen voor de beginner leuk’


door : Redactie Mountain Bike Plus 22 jan. 2021

Belgische mountainbikers klommen in de pen na de vorige editie van Mountain Bike Plus te hebben gelezen. Sport Vlaanderen was bij monde van Ann Colpaert wel erg positief over hun trailnetwerk. Wij spraken vijf verschillende Vlaamse mountainbikers over hun ervaringen op de trails.

'Het is tijd dat ze eens mét de mountainbikers gaan praten'

Christian Verelst (42), woont in het westen van Vlaanderen.

"Mevrouw Ann Colpaert stelt het net iets te rooskleurig voor en is een mooi voorbeeld van iemand die regeert vanuit haar ivoren toren, zonder een idee te hebben waar ze over praat en zonder te luisteren naar de mountainbiker. Ons netwerk is ideaal voor de beginner of de wegwielertoerist die in de wintermaanden zijn of haar mountainbike uit de schuur haalt. Maar het mountainbiken heeft zich in de afgelopen twintig jaar geëvolueerd. Ook recreatieve rijders zijn op zoek naar die leuke, slingerende singletrack met wat bermen, bultjes, klimmetjes, een sprongetje en misschien zelfs een klein dropje. En juist die uitdagende mountainbiketrails missen wij in Vlaanderen. Daarom kijken we jaloers naar de evolutie van de afgelopen jaren in Nederland: prachtig aangelegde trails, die onderhouden worden en overwegend écht offroad zijn. Het is niet voor niets dat de routes vlak over de grens erg vaak bezocht worden door Vlamingen. Ik zit sowieso ook altijd 45 tot 60 minuten in de auto, voor ik ga mountainbiken, juist omdat er in mijn buurt weinig te beleven valt.

Ik verwacht echt geen routes met flinke hoogtemeters en ook geen 50 kilometer offroad, maar als je alleen al op de website van Sport Vlaanderen kijkt naar de verschillende trails... Je ziet routes waarvan 30 of 40 procent offroad is, dat moet toch beter kunnen. Ook mis ik de flowtracks. Nederland is net zo plat, maar heeft wel fijne trails met wortelpartijen, stenen en drops. Mooie singletracks, die door de bossen lopen en fijne bochtjes hebben. In onze omgeving kan mijn dochter van 5 op haar fietsje nog over de trails rijden.

Het Vlaamse routenetwerk moet aangepast worden aan het mountainbiken van nu. Ga eens met de mountainbikers en de Nederlandse trailbouwers in gesprek, om te komen tot een gevarieerder en uitdagender aanbod in Vlaanderen, in plaats van een aaneensluiting van 'tussendoorpaadjes' en boerenweggetjes. Anders gaat de frictie tussen de rijders en natuurbeheerders alleen maar groter worden, door bijvoorbeeld illegaal gebouwde parcoursen van verveelde bikers."


'Baan- en wegwielrenners verpesten ons imago'

Eric wil liever niet met zijn volledige naam genoemd worden. Hij rijdt zo'n vijf keer per week, voornamelijk over het parcours Middelkerke-Lombardsijde. Hij fietst af en toe over de trails van De Haan, maar is het plezier daar verloren.

"Het zijn vooral de baan- en wegwielrenners die in deze tijd gebruik maken van het mountainbikeparcours, die een gevaar vormen. Vanaf oktober of november komt dat volk op onze trails. Hier in de duingordel hebben ze het ideale parcours: ze hoeven niet te ploeteren of door het slijk te baggeren. Ze rijden met bendes tegelijk tegen de richting in en fietsen je zo omver.Ik ben die mentaliteit niet gewend, als mountainbiker die al 35 jaar rondrijdt. De laatste vijf of zes jaar wordt het ook alleen maar erger. Ze maken echt misbruik van onze mooie paadjes, ze moeten daar respect voor hebben en ook hun gelletjes netjes bij het afval gooien.

Veertien dagen geleden zijn mijn zoon en ik nog eens compleet van de trail gereden. We zijn allebei op technisch gebied redelijk goed, rijden ook regelmatig in de Ardennen en de Alpen, maar ook wij hadden nu te weinig tijd om te reageren. Ze komen van achter de struiken vandaan en rijden, net als wij, niet op het tempo van een recreant over de trails. Het gevolg is dat mijn zoon in de struiken terechtkwam, heel lichte verwondingen in het gezicht en een beschadigde bril opliep. En stoppen? Nee hoor. Afgelopen weekeinde hoorden wij ook nog eens dat een vriend van mijn zoon zijn pols had gebroken bij een dergelijke botsing.

Het gevolg is ook dat mensen denken dat alle mountainbikers zo zijn en wij dus ook kwaad worden aangekeken. Maar ik stop voor een zebrapad en spreek mensen die tegen de richting lopen of fietsen daar netjes op aan. Dat leidt echter nogal eens tot scheldpartijen van toeristen, die hier wandelen. Ons dorp heeft 11.000 inwoners, maar in het toeristische seizoen loopt het wel op naar 200.000. Als die mensen allemaal een keer door de duinen lopen, krijg je een veel te drukke trail, met alle gevaren van dien.

Die waarschuwingsbordjes waren overigens tot vorige week zo klein en onduidelijk, dat niemand ze zag en niemand zich aan het eenrichtingsverkeer hield. Frappant genoeg zijn ze net nu aangepast. Als iedereen zich aan het eenrichtingsverkeer houdt, kunnen we al een heleboel oplossen."

.

'Voor allebei de kanten valt iets te zeggen'

Simon Lamon (35) is onder meer redacteur bij Mountainbike.be en fietst flink wat af. Hij zit zo'n tweemaal per week op de mountainbike, doet daarnaast ook nog aan wielrennen en hardlopen.

"Ik vind het dubbel. Het doel van Sport Vlaanderen is vooral beginners en typische zondagrijders een fijne route voor te schotelen en dat doen ze best goed. De beginnende mountainbiker die de weg nog niet echt kent, kan kiezen uit een mooi netwerk. De ervaren mountainbiker vindt inderdaad wat te weinig uitdaging, Nederland kent daarin meer mogelijkheden, maar die zijn dan soms weer te technisch voor beginners. Voor allebei de kanten valt iets te zeggen. Sport Vlaanderen zou er goed aan doen de routes wat diverser te maken, met trajecten opgesplitst en aangepast aan het niveau van de verschillende doelgroepen, maar je hebt niet overal de mogelijkheden qua omgeving.

Ik kom zelf uit het westen en houd rekening met andere recreanten. Het is wel zo dat het een stuk drukker is geworden in de bossen sinds de coronamaatregelen, maar ik heb het idee dat het imagoprobleem wel meevalt. Als je op een normale manier rijdt, krijg je weinig negatieve reacties."

'Mountainbikers verdienen ook avontuurlijke paden'

Ives Desmet (44) zette een petitie op voor meer uitdagende paden, samen met zijn mountainbikeclub 26/9 Inch. "Onze bossen worden vol gelegd met wandel- en ruiterpaden en de mountainbiker die doelbewust de natuur opzoekt en er goed mee omgaat, wordt vergeten of krijgt weinig uitdagende wegen voorgeschoteld. Nochtans toont Nederland perfect aan dat alles in harmonie kan verlopen. Vandaar deze petitie, omdat ook mountainbikers in onze bossen avontuurlijke paden verdienen", klinkt het. Begin december tikken ze de 3.700 handtekeningen aan.

"Wij zijn de nieuwe motorcrossers qua beeldvorming. Mensen denken dat wij meer last veroorzaken dan dat we daadwerkelijk doen. Ze zien daarbij het economisch voordeel van een goede mountainbiketrail over het hoofd, net als de gemeenten en provincies.

Veel bestaande mountainbikeclubs willen hun handen wel uit de mouwen steken, maar kunnen dat niet zonder hulp van de gemeente. We missen nu echt het attractieve, hebben wel veldroutes van 50 kilometer. Wij hebben met onze eigen club in Tielt nog een privé parkje gebouwd, van zo'n 2 tot 2,5 voetbalvelden groot. Daar hebben wij mee laten zien wat op zo'n kleine oppervlakte mogelijk is qua mountainbiken. Dat is een trigger geweest voor de gemeente, die zien hoe populair mountainbiken is. Van jong tot oud rijdt op ons parkje rond. Gemeenten moeten verder kijken dan wandel- en paardenroutes, zoals in Nederland wel wordt gedaan en ook gebied openstellen voor mountainbiketrails.

Het probleem van België is ook wel dat wij een andere ruimtelijke indeling hebben, met veel stukken grond die privé zijn. Onze groene zone is beperkt, maar dat is geen excuus om het in te delen zoals dat nu wordt gedaan. In verschillende bossen hebben wandelaars het hele gebied en moeten wij het doen met een stukje langs de rand.

Met onze petitie willen we bereiken dat de overheid mountainbiken serieuzer gaat nemen. Natuurbeleving is zeker in coronatijden belangrijk geworden en je wilt voorkomen dat mensen wild gaan rijden, uit verveling. We laten met onze handtekeningen zien dat veel mensen dit standpunt delen."

'Verlangen vanzelfsprekend altijd naar nieuw en meer'

Christophe Knevels (31) is redacteur van Mountain Bike Plus magazine en al jarenlang een fanatiek rijder op de Oost-Vlaamse trails.

"De trails in België zijn divers en hebben voor elk wat wils. Je moet wel rekening houden dat er vaak van de feitelijk uitgestippelde Bloso routes afgeweken moet worden om de mooiste paden te rijden. Laat dat nu ook net het probleem zijn. Het is namelijk vaak niet toegelaten en dit levert sinds de extra toestroom van rijders door het hele land meer problemen op.

Het mountainbiken is het laatste decennia enorm veranderd en ook de wekelijkse tourrijder verwacht al meer technische passages tegen te komen. Op de standaard routes zijn er dat vaak te weinig, maar her en der zie je wel initiatieven om dit aan te pakken. Zo maken ze in het Limburgse Maasmechelen gebruik van de bouwskills van de lokale Mosa Trailscrew om de lokale routes extra pit te geven. Dergelijke samenwerkingen kunnen overal opgezet worden om samen met de gemeente of de verantwoordelijke instanties steeds op zoek te gaan naar verbeteringen. We hebben behoorlijk wat kilometers uitgestippelde routes ter beschikking, maar verlangen vanzelfsprekend altijd naar nieuw en meer."

Tags :



Reacties


    Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Reageer



Mountain Bike Plus maakt gebruik van Cookies ter verbetering van onze website. Maakt u verder gebruik van onze website dan gaat u hiermee akkoord.
Meer informatie

Ok