Izzy’s liefde voor enduro


door : Redactie Mountain Bike Plus 26 feb. 2021

Wat is er mooier dan met een liefhebber uren te praten over onze gezamenlijke passie? Precies, niks. En daarom laten wij iedere editie een beminnaar van de mountainbike aan het woord. Zij die hun been over het zadel slaan met de intentie die wij allemaal hebben: plezier maken. In deze editie is dat Izzy Bakker, een van onze redacteuren én inmiddels twintig jaar mountainbikefanaat.

Opgegroeid op de Veluwe, inmiddels woonachtig in Belgisch Limburg. Begonnen op een Bulls hardtail met misschien 80 mm aan veerweg, inmiddels rijdend op de 5010 én Bronson van Santa Cruz. Van het vlakke Nunspeet, naar het bergachtige Verbier. Veel is veranderd in het mountainbikeleven van Izzy Bakker (37), maar de kern van haar liefde voor de dikke banden is hetzelfde gebleven. "Voor mij gaat mountainbiken niet om de sportieve prestatie. Ik geniet nog steeds van het rijden door de bossen en bergen en plezier maken met vrienden. Ik hou van reizen naar mooie plekken, waar niet veel mensen komen en kleine, lokale restaurantjes ontdekken. Je ontmoet zoveel mensen met dezelfde passie onderweg."


Lekker ravotten in de bossen, met die insteek kocht Bakker haar eerste mountainbike op haar zeventiende. Een Bulls dus. "Ik vond het gewoon een heel coole fiets, want ik had heel mooie, diepblauwe velgen." Pakweg zeven jaar later werd ze wat serieuzer en schafte ze een Trek 4500 aan. "Die fiets staat nu nog bij mijn moeder in de schuur. Drie tandbladen voor, goedkope, plastic Shimanoremmen en een vork die niet eens ingeduwd kan worden: ik moet nog altijd lachen als ik hem zie." Dankzij die Trek werd Bakker echter wel verliefd op de sport. "Ik ging rijden bij mountainbikevereniging TC De Volharding in Nunspeet. Elke dinsdag vanaf dat het langer licht was buiten, ging ik met de zogenoemde 'fun groep' mee de bossen in. Ik vond dat superleuk, vaak kwamen we wilde everzwijnen en edelherten tegen. Ik genoot zo van de prachtige omgeving die de Noord-Veluwe biedt. De uitgestrekte beukenbossen, zandverstuivingen, dennenbossen, heidevelden en dan de wind in je gezicht: ik vond het heerlijk."

Enduro
De Veluwe had echter al vroeg een geduchte concurrent in het hart van Bakker: de Zwitserse Alpen. "Ik ging daar altijd graag wandelen met mijn vader, maar kwam gek genoeg pas rond mijn dertigste op het idee om mijn Trek 4500 eens mee te nemen. Ik had nog amper een hoogtemeter op de teller staan en besloot vanaf de camping een berg te beklimmen van 2.800 meter hoog. Je raadt het al, veel verder dan 500 hoogtemeters kwam ik niet. Ik moest regelmatig stoppen, trok het conditioneel niet. Toen ik erachter kwam dat ze liften hadden voor jou én je fiets, was het natuurlijk feest." De 37-jarige in België woonachtige Gelderse kwam uit in een bikepark en leerde daar een voor haar totaal onbekende discipline kennen. "Ik zag mountainbikers op hele gekke fietsen, het leken wel crossmotoren en ze droegen fullfacehelmen en heel wijde kleding. Ik reed tussen hen met mijn geleende Assosjasje en spandex van de Aldi, zonder bescherming. Inderdaad, ik was de vreemde eend in de bijt. Ondertussen sloeg mijn hart op hol bij het volgen van een groep jongens over de blauwe trail van het bikepark. Die was, voor mijn doen, absurd steil en ruw. Losse kombochten, dikke stenen en houten vlonders: daar moest ik dan overheen met mijn Veluwse ervaring en hardtail. Ik kende alleen stoempen en had geen techniek. En daar kom je niet ver mee in zo'n bikepark. Ik heb doodsangsten uitgestaan."

Haar aandacht was echter wel getrokken en zo leerde ze enduro kennen. "Ik vond uit dat mountainbiken naast 'stoempen op de Veluwe' ook disciplines als downhill en enduro kent. Ik zag op het internet fietsen met een enorme voor- en achtervering, kwam die losse kleding tegen en werd enthousiast." Sindsdien is ze verknocht aan de discipline. "Ik vind het leuk om uitgedaagd te worden en dat zit hem voor mij niet in het aantal kilometers. Ik wil mijn grenzen opzoeken. Toch over die afdaling naar beneden gaan, met hulp van vrienden. Ik vind het heel gaaf om dat soort ervaringen te mogen delen. Voor mij is enduro echt een avontuur."

Materiaal
Het bleef dan ook niet bij haar Trek 4500. Bakker kocht een Trek Fuel EX 8 met 130 mm veerweg, een 26 inch uit 2013. "Ik zag ergens een reclameposter van die fiets en was op slag verliefd. Ik had toen nog geen idee van materiaal, geometrie en maten. Ik begon het technische mountainbiken net een beetje te leren." Een paar jaar later kocht ze een YT Capra AL, met 170 mm veerweg. "Mijn eerste échte endurofiets, hoewel ik ook op dat moment nog totaal niet wist wat ik fijn vond aan een fiets. Ik had een keer op de Santa Cruz Nomad van mijn vriend gereden en vond die wel fijn. Ik wilde daarom 'ook zoiets', zonder de hoofdprijs te betalen. De Capra bleek een schot in de roos. Ik voelde me meteen thuis op deze fiets."

"Door de jaren heen is mijn techniek verbeterd en daarmee ook mijn voorkeuren qua materiaal. Ik heb op enig moment de RockShox Monarch vervangen voor een Fox X2 en de RockShox Pike vervangen door een Fox 36. Ik werd me heel bewust van wat voor verschil materiaal op je fiets kan maken. Met een nieuwe demper en vork had ik opeens een compleet andere mountainbike. Ik was echt dol op mijn Capra, in mijn ogen dé ideale fiets." Tot ze haar droombike tegenkwam. "Op een grijze winterdag ging de hemel open en scheen er een zonnestraal op de mintkleurige Santa Cruz Bronson bij mijn favoriete fietsenwinkel. Ik mocht hem wel een weekendje uitproberen, dat hoefden ze mij geen tweede keer te zeggen. Wat een fiets! Qua gewicht een stuk lichter dan mijn Capra en ook qua geometrie erg anders. Minder slack, maar wel langer. Klimmen heeft me nog nooit zo weinig moeite gekost. Daarnaast is de Bronson muisstil in de afdaling. Ondanks dat hij maar 150 mm veerweg heeft aan de achterkant en 160 mm voor, voelt de fiets niet minder capabel aan. Het was liefde op het eerste gezicht."

Daar bleef het niet bij, ze kocht ook een all terrain trailbike van Santa Cruz: de 2020 5010. "Daarop rij ik de lokale rondjes en de minder spannende trails in de Benelux en Duitsland. De 5010 zou het kleine broertje van de Bronson moeten zijn, maar met de toverformule langer en slacker mag de 5010 eigenlijk beledigd zijn dat hij niet meegenomen wordt naar de pittige trails van de Ardennen, want die kan hij makkelijk aan. De 5010 is enorm speels, maar tegelijkertijd stabiel in de afdaling. Ik heb geprobeerd hem zo licht mogelijk te houden, zodat ik hierop makkelijker XC-rondjes kan fietsen om de conditie bij te houden. Toch merk ik dat mijn voorkeur voor enduro wel degelijk heeft doorgewerkt in de 5010. Hij is uitgerust met Code RSC remmen en beefy Maxxis Minion banden. Deze banden zijn niet het lichtst en hebben niet de minste rolweerstand. Ik vind het echter wel fijn om goede remkracht te hebben en voldoende grip in zowel natte als zeer droge omstandigheden. Want ook al rij ik lokale rondjes, ik zoek toch altijd de meest uitdagende lijnen op en dan is het prettig om je materiaal blind te vertrouwen."

"Ik fiets nog steeds met 27,5 inch. Ik heb regelmatig een 29'er geprobeerd, maar dat is het niet voor mij. Ik vind de speelsheid van een 27,5 leuker. Het gevoel dat ik lager bij de grond zit en meer in de fiets, krijgt mijn voorkeur. Daarnaast ben ik blij niet 15 kilo mee te hoeven zeulen als ik een hike-a-bike heb van 60 minuten in de Alpen. Ik merk zeker dat 29'ers sneller zijn en makkelijker over ruw terrein rollen, maar zoals ik al zei: de sportieve prestatie is voor mij niet het belangrijkst. Dat is de fun."

Reizen
Bakker blijft verliefd op Verbier en omgeving. "Ik ben daar inmiddels zo vaak geweest, dat het voor mij als thuis voelt. Ik heb fantastische vrienden die in Verbier wonen en zij organiseren met hun MTB Verbier hele toffe mountainbikevakanties voor elk niveau. Mede dankzij hen ben ik zo van die regio gaan houden." De 37-jarige Nederbelg heeft een liefde voor 'verstopte' pareltjes. "Het liefst reis ik naar plekken waar geen massatoerisme is. In Morzine, Finale of Whistler zul je mij dus niet snel tegenkomen. Ik ga voor het avontuur, natuurlijke trails, ontmoetingen met de lokale bevolking, het proeven van plaatselijke delicatessen en even helemaal offline zijn. Daar geniet ik écht van."

Een bucketlist heeft Bakker nog zeker. "Nieuw-Zeeland staat bovenaan. Mijn oom woont daar, niet heel ver van Rotorua. Geen vervelende plek, het lijkt me erg leuk om daar eens een Crankworx mee te maken. Tasmanië staat op de tweede plaats. We hebben vrienden in Adelaide en zouden graag met zijn allen eens naar Derby gaan. In Derby is eerder een (zeer natte) race in de Enduro World Series gehouden. Daarnaast is de natuur daar geweldig. Tot slot zou ik graag met een E-bike in de winter door Lapland rijden. Dat lijkt me zo gaaf! Dat je in het donker, onder het noorderlicht aan het ploegen bent door de diepe sneeuw."

Toch weer dat Veluwse stoempen, maar dan met een hoop meer (technische) bagage en materiaalkennis. Wij en jullie als lezers boffen maar, want Izzy deelt haar ervaringen graag in een pakkend reisverhaal voor Mountain Bike Plus. Wij kijken ernaar uit!

Tags :



Reacties


    Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Reageer



Mountain Bike Plus maakt gebruik van Cookies ter verbetering van onze website. Maakt u verder gebruik van onze website dan gaat u hiermee akkoord.
Meer informatie

Ok