De nieuwe heilige graal


door : ​Redactie Mountain Bike Plus | Tekst & Beeld: Irmo Keizer 18 jul. 2021

Over gravellen én mountainbiken

De laatste pak hem beet twee jaar is het volledig ontploft. Gravel. De evenementen schoten uit de grond voordat Covid om de hoek kwam kijken, maar het annuleren daarvan had geen invloed op de hoeveelheid 'gravellers' die die mooie offroad paden gingen ontdekken. Sommigen houden het bij de brede paden, maar ook op de mountainbike routes zijn ze niet meer te missen. De ranke, slanke gravel bike.

Van alles en nog wat

Er is een groot gamma aan gravel bikes beschikbaar. Van modellen met een radicale geometrie (kijk maar eens naar Evil's Chamois Hagar), tot de crossfiets die een nieuw label heeft gekregen en plots wél verkoopt. Ook hier is de basisregel weer simpel. De ideale fiets hangt af van jouw beoogd gebruik. En aangezien die gravelbikes toch ook bedoeld zijn om lekker offroad te gaan, is het de vraag hoe extreem je dat stukje offroaden wilt maken.

Ook hier op de redactie hebben we onszelf die vraag gesteld. Wat als we een gravel bike opbouwen? In eerste instantie neigden we naar een oplossing zoals die toegepast is door Evil. Flink wat ruimte voor je banden, een lekker slack balhoofd, een lage standover én een dropper. Maaar eigenlijk hebben we in de maanden erna ontdekt dat je dan simpelweg een mountainbike zonder vering over gaat houden, met een ander stuurtje en net wat bravere banden. Het gravel label wordt dan wel heel dunnetjes. Nu zijn we niet zo van de labels, dus wat je bouwt en wat je ermee wil en doet is helemaal aan jou.

Dat brengt ons bij wat die gravel fiets nu zo interessant maakt, voor ons dan. En dat is de veelzijdigheid. In onze ogen is een goede gravel fiets een heerlijke commuter, waarmee je ook op de weg flink snelheid kunt maken én vervolgens aardig wat plezier offroad kunt beleven. Zonder dropper, mét een progressieve geometrie die net wat meer vertrouwen en mogelijkheden geeft, flink wat ruimte heeft voor bredere banden én een stuk speelser is qua stuurgedrag dan de ouderwetse racefiets. En laat dat zonder gebonden te zijn aan UCI reglementen nu prima mogelijk zijn.

Onze ideale graveller

Om te beginnen bij de versnellingen. Bereik is een must offroad, maar tegelijkertijd willen we wél lekker kleine stapjes voor wanneer we over de weg knallen. Kortom, geloof het of niet, we willen een dubbel voorblad. Op die manier kun je én kleine stapjes tussen de versnellingen houden maar wel een flink bereik. Uiteraard heeft het zijn nadelen, maar die nemen we voor lief.

We gingen op pad met de Scott Addict Gravel 10. Het is een gravel bike die zeker niet extreem is. Sterker nog, hij is vrij conservatief. Desondanks biedt de balhoofdhoek flink wat meer vertrouwen. SRAM's Force eTAP AXS met dubbele voorbladen werd voorzien van een 10-33 cassette en een 46-33 voorblad. Prima voor ons beoogd gebruik. De wielen zijn voorzien van 40mm hoge carbon velgen, met een interne breedte van 23 millimeter. Het zorgt ervoor dat die brede sloffen wat beter op zijn plaats blijven. De gemonteerde banden zijn wat fragiel, maar breed genoeg met 35 millimeter. Op gravel gebied moeten banden naar onze mening überhaupt nog een stukje evolueren. Wil je een lagere druk rijden offroad, dan wordt je nu regelmatig hard afgestraft 'dankzij' de slappe zijwanden van de Schwalbe G-One evolution banden. Aan de voorkant valt het stuur positief op. De Syncros RR1.5 heeft een prettige flare én net een setback die echt prettig aanvoelt. De stuurpen zou ons inziens nog wat korter mogen, maar de zit op deze fiets is wel lekker racy. Het frame van de Addict is voorzien van een HMF carbon layup, die wat soepeler is én bestand tegen flink wat mishandeling. Al met al is het een prachtig ogende fiets die Scott ons voorzag.

In het veld

We noemden het al eerder, de racy zit. Het geeft je de impuls om direct gas te geven en zodra je dat doet op deze fiets knalt hij vooruit. Met de acceleratie zit het meer dan goed. Het is ook te zien, want op de gravelpaden rond de Sint Pietersberg krijgen de twee mountainbikers het direct zwaar. De 8,5 kilo wegende Addict Gravel 10 vreet je simpelweg op hier. We laten het stuk asfalt op weg naar de Pietersberg voor het gemak even volledig buiten beschouwing, want ook daar was de Addict genadeloos voor haar achtervolgers. De ideale cadans is makkelijk gevonden met de kleinere stapjes en de fiets geeft iedere mountainbiker het nakijken. Sterker nog, monteer andere banden en je kunt helemaal los op de heuvels hier.

Zodra we de eerste singeltracks opdraaien worden de rollen al snel omgekeerd. Het is een combinatie van factoren die ervoor zorgen dat je het op een gravelfiets snel aflegt tegen een 'echte' mountainbike. Allereerst missen we dat beetje speelruimte dat iedere mountainbike biedt. Puur de bewegingsvrijheid van de positie, mede mogelijk gemaakt door bijvoorbeeld een lage standover. Een korte stuurpen zou al wat helpen op de gravelfiets, maar een dropbar is nu eenmaal niet het perfecte offroad stuur. Wat ook lastig blijft, is de positie van de remhendels. Zodra je je handen op het stuur plaatst heb je simpelweg niet de controle die je zou willen. Je mist remkracht en een goede grip op het stuur. Het vertaald zich direct in harder moeten werken om bij te blijven. Ook de eerder genoemde banden hebben het zwaar. Je raakt de velg snel en een te enthousiast genomen bocht doe de band wringen. Een foam insert zou uitkomst bieden.

Wordt het écht technisch dan ben je gezien. Met iedere willekeurige mountainbike geef je de Addict een veeg uit de pan. Ook hier is het weer voornamelijk de bewegingsvrijheid en de controle die een mountainbike je bieden die de doorslag geven. Dat is te verbeteren met wat aanpassingen aan de fiets, maar vervolgens breek je wel weer de sterke punten van diezelfde fiets af zodra je op de wat makkere paden gaat, of de weg.


Maar, plezier biedt de fiets. Ook juist aangezien je eigenlijk met een 'underpowered' mountainbike over echte mountainbike paden raast. Je achterwiel gaat alle kanten op, je moet alles doen om die fiets onder controle te houden. Het wordt simpelweg weer harder werken, spannender en dus leuker. Eerlijk is eerlijk, die fantastische 120 millimeter vol geveerde fietsen van ons zijn fantastisch, maar misschien maken ze het eigenlijk wel net te makkelijk.

De ideale bike

Die zoektocht naar de ideale fiets hebben we allang opgegeven. Hoe goed iedere fiets ook is, perfect gaat hij nooit zijn. Er zijn teveel variabelen die we kunnen voorschotelen. Voor het echte mountainbike werk is een mountainbike simpelweg beter. Maar de gravel fiets is voor ons wel een ideale alleskunner tot een bepaald bereik. De Scott Addict Gravel 10 is een heerlijke fiets, die niet misstaat als wegracer, maar het toch toelaat om ook over mooie onverharde stukken te knallen. Met de limieten die we eerder bespraken. Onze conclusie is redelijk voorspelbaar. Een gravelbike is een erg veelzijdige fiets, maar gaat jouw mooie mountainbike niet kunnen vervangen. Maar hoe luidt die formule voor het juiste aantal fietsen ook alweer? N+1 ….

Dus.....wat vinden wij?

"Op gravel gebied moeten banden naar onze mening überhaupt nog een stukje evolueren."

"Op de gravelpaden rond de Sint Pietersberg krijgen de twee mountainbikers het direct zwaar."

"Eerlijk is eerlijk, die fantastische 120 millimeter vol geveerde fietsen van ons zijn fantastisch, maar misschien maken ze het eigenlijk wel net te makkelijk."

Tags : Gravel MTB gravellers ontwikkeling gravelbikes offroad



Reacties


    Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Reageer



Mountain Bike Plus maakt gebruik van Cookies ter verbetering van onze website. Maakt u verder gebruik van onze website dan gaat u hiermee akkoord.
Meer informatie

Ok