Verlichte trails


door : Irmo Keizer 21 nov. 2014

We zijn hard op weg naar de kortste dag van het jaar, dus lijkt de tijd om te gaan mountainbiken steeds korter te worden. Dat hoeft helemaal niet! Investeer in een goed setje lampen en val de trails aan in het donker! Alles is anders, nieuw, spannend en mooi.

Het wordt donker. Op straat wordt het rustig, met alleen nog sporadisch een auto die langs komt. Tijd voor ons om op pad te gaan. We kleden ons om. De kleding is iets warmer dan gebruikelijk, want vanavond staat een nachtelijk ritje op het programma. Groen blinkende lampjes verlichten de muur - de accu's zijn er klaar voor. We gaan met zijn vieren op pad, inclusief een slordige 10.000 lumen aan licht. Op naar het bos! Op het kleine stuk dat we via de weg afleggen, wordt er zo nu en dan driftig naar ons geknipperd met grote lichten. De massa licht die we op straat werpen, wordt door onze medeweggebruikers niet op prijs gesteld. De lampen staan al op een bescheiden standje, maar de gemiddelde xenonverlichting wordt meteen jaloers van de lichtopbrengst die wij op het asfalt gooien. Gelukkig voor onze medeweggebruikers draaien we al snel van het asfalt af, het bos in. Een compleet verlaten bos…

Het bos wordt bedekt met de kille witte dekens van onze lampen.

Het valt gelijk op dat de perceptie van snelheid zo anders is in het donker. De lampen zorgen voor een tunnel van licht waar je doorheen suist. Het bos wordt bedekt met de kille witte dekens die onze lampen er overheen werpen. Voor ons duiken plots een paar verschrikte ogen op en een das trekt een sprintje het struikgewas in. We vervolgen onze weg, op naar de singletracks. Het eerste stuk is een fantastische beleving. Tussen de bomen door zigzaggend, met alleen maar dat ene bundeltje licht voor je. De ondergrond is soms beter te zien dan overdag, met een schril aftekenend reliëf zie je vaak gewoon een stuk beter wat er onder je wiel doorschuift. Totdat die kuil voor je opdoemt waar net mooi een schaduwtje overheen valt. Kortom, toch goed oppassen met dat strijklicht.

Als we onze weg vervolgen gaat de snelheid nauwelijks omhoog. De zondvloed van de dag eerder heeft zijn sporen nagelaten: dikke modder op onze anders zo goed rijdbare trails. Wel zorgt dat moddertapijtje voor een kleine show in onze lampen, met kluiten die door je blikveld vliegen, hard verlicht in hun vlucht en de hierop volgende val terug. Even later draaien we een kleine, kronkelende singletrail op. Wortels, bochtjes en lekker golvend. Schaduwen van bomen lijken tot leven te komen wanneer je door het doolhof slingert. Spookachtige silhouetten lijken te bewegen, synchroon met je stuurwerk. De omgeving mist de menselijke geluiden die je normaal gesproken hoort. Om je heen niets dan een licht ruisend bladerdek én dierengeluiden die je overdag niet hoort. Nachtrijden blijkt een heuse sensatie op te leveren voor je zintuigen. Alles is anders, nieuw, spannend en mooi. De natuur komt 's nachts tot leven. Overal is klein wild te zien dat her en der haar eten verzameld, gehuld in duisternis. Op de terugweg pakken we nog een afdaling die goed te zien is vanaf de grond. De omgeving ziet er bizar uit. De lichtvervuiling die we met zijn allen de lucht in gooien vanuit onze steden en wegen kleurt de lucht oranje-rood. Het lentegroen is zelfs nu nog zichtbaar en contrasteert enorm. We rijden naar beneden en zetten de apparatuur klaar voor onze 'modellen'. Even later suizen de lampjes omlaag, dolend als geesten door het sprookjeslanschap, op zoek naar de ultieme flow.

Een tweetal uren later draaien we weer om en komen het bos uit. Op straat komt een politieauto nog even polshoogte nemen. "Alles in orde?" Wordt er gevraagd. Met zoveel licht moet er immers wel iets aan de hand zijn, moeten de heren gedacht hebben. "Nee hoor, we hebben onze lampen toch aan?" Heerlijk dat nachtrijden.


Doen!

  • Zorg voor een lamp op je hoofd. Heel simpel; je wilt immers graag licht hebben op de plaats waar je je op richt. Alleen een lamp op het stuur is niet ideaal.
  • Laad je accu's op en zorg voor genoeg licht of reserve voor de terugweg.
  • Kijk of je wel 's nachts mag fietsen op de plaats waar je naartoe wilt. We leven nu eenmaal in een regeltjes- en verbodsland.
  • Hou de groep klein om verstoring van dieren te voorkomen. Twee tot vier man.

Niet doen!

  • Laat dieren met rust. Geniet van wat je 's nachts tegenkomt, maar stoor ze zo weinig mogelijk.
  • Alleen rijden.




Tags : nightbiking, nachtrit, verlichting



Reacties


  • wilfred van leer
    22 dec. 2014

    Super slechte zaak vind ik het, ik ben zelf ook fanatiek mtb'er. Maar dat jullie als.mountainbike plus en alle andere fiets bladen en leveranciers het fietsen in de avond en nacht zo promoten vind ik een hele slechte zaak. Hierdoor wordt ons hele fauna systeem.toch gestoord. Die beestjes komen als de zon onder is uit hun holletjes en schuilplaatsen en dan gaan wij er als idiote mountainbikers dwars door hun leef gebied fietsen. We proberen juist vrienden met de natuur te worden en al die boswachters en staatsbosbeheer dan moet je vooral niet 's nachts gaan fietsen. Mvg wilfred van leer

  • Redactie Mountain Bike Plus
    24 dec. 2014

    Hallo Wilfred, Je reactie raakt natuurlijk wel een 'pijnpuntje' van mountainbikeritjes in het donker. Het is inderdaad op veel plaatsen niet toegestaan. In het artikel roepen we ook niet voor niets op om gezond verstand te gebruiken en bijvoorbeeld niet in grote groepen het bos in te trekken en respect te tonen voor dieren. Maar we hoeven ook niet roomser dan de paus te zijn. Een ritje in het donker is leuk en biedt mogelijkheden om ook als het 's avonds vroeg donker wordt, zoals in deze tijd van het jaar, te blijven fietsen. Het is trouwens ook niet nodig om in het holst van de nacht door het bos te gaan rijden. Als de beesten uit hun schuilplaatsen komen, slapen wij mensen over het algemeen toch het liefst. Het kan ook in de vroege avond, als de wereld nog volop in beweging is en beesten nog schuilen voor menselijke drukte die niet veroorzaakt wordt door fietsers.

Reageer