Terug thuis - Bas Peters over zijn Crocodile Trophy


door : Christophe Knevels - foto: Crocodile Trophy/Regina Stanger 14 nov. 2016

Bas Peters (MijnBadLiv/Giant Offroad Team) nam eind oktober deel aan de meerdaagse etapperace de Crocodile Trophy in Australië. In de categorie van de elite mannen finishte hij op een schitterende vierde plaats in het eindklassement op iets meer dan een uur en vijf minuten van de Zwitserse winnaar Urs Huber. Wij namen nog even contact op met Bas om te kijken hoe hij de race ervaren heeft.

Die vierde plaats is hoe dan ook een glansprestatie, heb je het gevoel dat er nog meer in zat?
Natuurlijk ben ik tevreden met een vierde plaats, maar als wedstrijdrenner word je natuurlijk liever derde, een podiumplek geeft toch net een beetje extra voldoening. En met die vierde plaats val je daar net naast. Kijken we even naar het eindklassement, dan scheelde het ook maar iets meer dan vijf minuten. De derde plek had er zeker in gezeten als ik de eerste en de derde etappe zonder pech gereden had. Maar dat is achteraf en het hoort er ook een beetje bij in zo'n achtdaagse race.

Ga je in de volgende editie eventueel op pad voor een nog hogere klassering?
Als ik nog een volgende keer zou gaan, dan zou het podium zeker het doel zijn. Er zijn echter nog een hele hoop andere meerdaagse etapperaces die ik nog nooit gereden heb en daardoor wel interessant zijn. Daardoor is de kans klein dat ik nog een keer naar de Crocodile Trophy ga.

Wat was je beste moment uit de wedstrijd en welk moment viel het meeste tegen?
Materiaalpech is natuurlijk nooit leuk, dus dat was absoluut wel het minste moment tijdens die acht dagen. Het beste en mooiste moment tijdens de race was in de op een na laatste etappe toen ik me nog erg sterk voelde en de derde plek een paar keer kon aanvallen. Helaas zonder succes, maar het voelt toch altijd enorm goed als je één van de sterkste renners in koers bent.

Zijn er zaken die je achteraf gezien anders zou doen?
Zolang je niet wint of op het podium rijdt, zul je achteraf altijd denken dat je het misschien anders had moeten doen. Qua materiaal had ik alles goed op orde met de nieuwe Giant XTC Advanced 29'er met Shimano XTR Di2-afmontage en Snake Skin-banden van Schwalbe. De indeling van de wedstrijd zou ik wel anders doen. Het zwaartepunt ligt bij deze race toch in de eerste dagen, daar had ik wat aanvallender moeten rijden en niet teveel rekening moeten houden met het feit dat er nog wel een aantal dagen gingen volgen.

Op welk moment moest je het diepste in de buidel tasten?
Dat was tijdens de tweede rit van Cairns naar Atherton met 116 kilometer, 2700 hoogtemeters en een temperatuur tot 38 graden. De etappe begon met een heel steile startklim van 10 kilometer waar het veld al helemaal uit elkaar werd geslagen. Daardoor legde je de meeste kilometers alleen af, waardoor het een lange en zware dag werd.

De Crocodile Trophy is ook rijden in een fantastische omgeving, heb je de tijd om daarvan te genieten?
Ja zeker, vooral tijdens de lange etappes ligt de intensiteit ook wel eens wat lager, waardoor je ook eens af en toe om je heen kunt kijken. Het tentenkamp waar je overnacht staat ook altijd op een mooie plek, daar is wel voor gezorgd.

Afsluitend: Bas Peters is nog steeds renner op hoog niveau, wat mogen we nog van jou verwachten?
Ik bekijk het van jaar tot jaar, dus dat vind ik nu al moeilijk te zeggen. Volgend jaar wil ik toch zeker weer een aantal marathons en een meerdaagse uitzoeken waar ik op niveau ben.


Tags : crocodile trophy, bas peters



Reacties


    Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Reageer